Heuvelruggen
             
Twee heuvelruggen met
 een dal daartussen
                              
   Lichten op aan de horizon
in een goudgele
                                           
Gloed versterkt door de
  ochtendzon die
                     
 Ogenschijnlijk ontdaan
  van alle haast

   Een spoor van lichte
    schaduwen trekt
                          
   Vanuit natuurlijke
    rondingen die
                
    Zich subtiel spiegelen
    in het tegenlicht
                
   Tot ver buiten
    het blikveld
                  
    Van mijn eigen
    nieuwsgierige
                  
    gezicht 
                   
   Hans Lambrechts

               Gepasseerd verleden

               

               Hoe afscheid nemen van wat je eerder

               dacht en vond en deelde met omdat

               het jou

 

               Was aangezegd zo vaak en lang dat

               het zo was en blijven zou tot zelfs

               in eeuwigheid

               

               Hoe afscheid nemen van wat niet

               meer werd beleefd gezien

               geloofd en zonder alles

               daarbij kwijt te raken

                             

               Als was het vluchtig opgetekend

               slechts in zand binnen de vloedlijn

               van een strand bewandeld

               ter eigen overweging

                      

               Niet alles immers is het waard

               te worden voor altijd verjaagd

               of uitgewist door wind of

               maan of beide

                

               Als was het ballast enkel

               maar van nul en gener

               waarde

                

               Wat kan en werd gedaan

               daarom is dit: dat deel

               van het verleden als

               gepasseerd station

               laten verwaaien

                

               Als uitwijkmogelijkheid

               voor je van een

               heel verleden

               distantiëren

                

               Hans Lambrechts

                          Tijd

                            

                          In een tijd die door de waan

                          van alledag vervliegt

                          onthaast dit landschap

                          mij gelijk een rij

                           

                          Oude boeken in een kast

                          die niet meer meedeinen

                          op de golven van de tijd

                          maar kiezen voor

                                                              

                          Bevrijdende 

                          eigenheid

                          

                          Hans Lambrechts

Mensen kunnen over water lopen. Het is mij ook gelukt.
Maak simpel je website Eigen site maken